كسانى نيست كه براى تو و رفيقت كه طالب خون او هستى پايه‌گذارى كردند و راه را براى ظلم به ما اهل بيت برايتان باز كردند و شما را بر ما مسلّط كردند . خداوند مىفرمايد : أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا ، أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ « 47 » ، « نمىبينى كسانى را كه نصيبى از كتاب داده شدند ، كه به جبت و طاغوت ايمان مىآورند و به كسانى كه كافر شدند مىگويند : راه اينان از آنان كه ايمان آوردند به هدايت نزديك‌تر است . اينان هستند كه خدا لعنتشان كرده و هر كس را خدا لعنت كند براى او يارى پيدا نخواهى كرد ، يا آنكه نصيبى از پادشاهى پيدا كنند كه در اين صورت ذرّهاى به مردم نمىدهند ، و يا آنكه بر مردم حسد مىبرند در آنچه خداوند از فضلش به آنان داده است » . ما مراد از مردم هستيم و مائيم كه مورد حسد قرار مىگيريم . خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ، فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً « 48 » ، « به آل ابراهيم كتاب و حكمت داديم و به آنان ملك عظيم عنايت كرديم ، بعضى از آنان به او ايمان آوردند و بعضى از آنان مانع آن شدند و جهنّم با شعله‌هايش كافى است » . « ملك عظيم » آن است كه خداوند بين آنان امامانى قرار داده كه هر كس از آنان اطاعت كند خدا را اطاعت كرده و هر كس از آنان سرپيچى كند خدا را عصيان كرده است . و « كتاب و حكمت » نبوّت است . چرا اين مطلب را در بارهء آل ابراهيم قبول داريد ولى در مورد آل محمّد انكار مىكنيد ؟ اى معاويه ، اگر تو و رفيقت و طاغيان شام و يمن و اعراب ربيعه و مضر ، اين جفاكاران امّت كه نزد تواند به اين مطلب كفر مىورزيد خداوند قومى را به آن موكّل

--> ( 47 ) سورهء نساء : آيه‌هاى 54 - 51 . ( 48 ) سورهء نساء : آيه‌هاى 54 و 55 .